Che Guevara

Ernesto Rafael Guevara de la Serna was een Argentijns marxistisch revolutionair en Cubaans guerrillaleider. De bijnaam Che kreeg hij gedurende zijn verblijf in Guatemala. In Argentinië wordt de kreet Che gebruikt om iemands aandacht te trekken. In de rest van Latijns-Amerika wordt Che gebruikt als 'slang' voor iemand uit Argentinië.

'Che' was een lid van Fidel Castro's Revolutionaire Beweging van de 26e juli, die in 1959 in Cuba via een revolutie aan de macht kwam. Na verscheidene posten in de nieuwe Cubaanse regering te hebben bekleed, verliet 'Che' Cuba in 1966 om de revolutie in andere landen te verspreiden. Eerst in de Democratische Republiek Congo en later in Bolivia. Op 9 oktober 1967 werd 'Che' opgepakt tijdens een door de CIA georganiseerde militaire operatie van het Boliviaanse leger. Hoewel de CIA hem voor ondervraging in leven wilde houden, werd 'Che' door het Boliviaanse leger geëxecuteerd. In juni 1997 zijn de overblijfselen van 'Che' en zes van zijn kameraden naar Cuba overgebracht en op 12 juli met militaire eer bijgezet in een mausoleum in Santa Clara.

Ernesto 'Che' Guevara werd geboren op 14 juni 1928 te Rosaria, Argentinië. Hij groeide op als oudste van vijf kinderen van Ernesto Guevara Lynch en Celia de La Serna. Gedurende zijn tweede levensjaar kreeg 'Che' last van een zeldzame vorm van astma , de ziekte die hem de rest van zijn leven zou blijven plagen. Mede door deze ziekte en geholpen door de uitgebreide bibliotheek van zijn vader spendeert 'Che' veel van zijn tijd lezend. De astma is echter geen belemmering om ook veel tijd van zijn jeugd aan rugby te besteden, alwaar hij zijn jeugd vriend Alberto Granado ontmoet.

In 1947 begint hij een studie medicijnen aan de universiteit van Buenos Aires.

In 1951 maakte 'Che' samen met zijn vriend Alberto Granado, een biochemist en politiek radicaal, een rondreis op de motor ( een Norton 500 CC bijgenaamd 'La Poderosa') door Latijns-Amerika met als uiteindelijk doel om een paar weken als vrijwilliger te werken in de leprozen kolonie aan de oevers van de Amazone in Peru. De reis, gestart vanuit hun woonplaats Cordoba, duurt meer dan een jaar en voert hun over een afstand van meer dan 12.000 km van Argentinië naar Chili, Peru, Colombia en uiteindelijk Venezuela. De reis maakte 'Che' bewust van de armoe en de machteloosheid van de lagere bevolkingsgroepen en deed hem beseffen dat een revolutie de enige remedie was voor de sociale ongelijkheden in Latijns-Amerika.

Gedurende deze tocht schreef 'Che' een dagboek "Diarios de motocicleta" dat later in het Nederlands is uitgegeven onder de titel "Op de motor door Latijns-Amerika" en nu verfilmd is als The Motorcycle Diaries door Walter Salles.

Na te zijn afgestudeerd als medicus in 1953 reist 'Che' door Latijns-Amerika om uiteindelijk geruime tijd in Guatemala te verblijven voornamelijk aangetrokken door het revolutionaire klimaat dat in die tijd in Guatemala heerste. 'Che' maakt daar kennis met een group Cubaanse bannelingen onder wie zijn bijnaam gever Antonio 'Nico' Lopez. Van zeer dichtbij is 'Che' getuige van een door de CIA georkestreerde succesvolle coup tegen de regering van Jacobo Arbenz Guzman. Dit versterkt 'Che's politieke visie en overtuigt hem van het idee dat de Verenigde Staten altijd regeringen zou tegenwerken die de grove sociale ongelijkheden in Latijns-Amerika probeerden weg te werken.

Na een tijdje in de Argentijnse Ambassade in Guatemala te hebben verbleven, vertrekt 'Che' naar Mexico waar hij zich aansluit bij de Cubaanse ballingen. Deze introduceren hem vervolgens bij Raul Castro, de jongere broer van Fidel Castro, die hij enkele weken later ontmoet. Vrijwel meteen na de ontmoeting met Fidel wordt hij lid van Fidel's guerrilla beweging. Op 25 November 1956 voer 'Che' samen met Raul, Fidel en 80 Cubaanse strijders aan boord van het jacht de 'Granma' naar Cuba om daar de revolutie in gang te zetten. De landing van de guerrilla's op Cuba loopt uit op een grote mislukking, een groot deel van de voorraad moet worden achtergelaten en vervolgens loopt de groep in een leger hinderlaag na een aantal dagen door een moeras gedwaald te hebben. Slechts 12 man hergroeperen zich later in de bergen van de "Sierra Maestre".

In de "Sierra Maestre" worden de rebellen langzaam aan sterker zowel in wapens als in aantal door rekruten uit de boeren bevolking en de intellectuelen van het land. Ook de steun onder de bevolking neem toe.

Als gevolg van getoonde moed , niets ontziende wreedheid en militaire capaciteiten wordt 'Che ' al snel benoemd tot de hoogste rang in het revolutionaire leger "Commandante" en wordt als zodanig ook een van de vertrouwelingen van Fidel. Gedurende de revolutie was 'Che' onder meer verantwoordelijk voor de executie van informanten, deserteurs en spionnen in het revolutionaire leger. Hij voerde persoonlijk de executie van Eutimio Guerra uit , die werd verdacht een informant van Batista te zijn.

Aan het einde van 1958 leidt commandante 'Che' de aanval op een militaire troepen transport trein in Santa Clara, deze aanval leidt tot de verovering van Santa Clara en is een directe aanleiding tot de vlucht van Dictator Batista uit Cuba en de machtsovername door Fidel in Januari 1959.

Na de machtsovername werd 'Che' een prominent lid van de nieuwe regering. Op 9 februari 1959 werd hem de cubaanse nationaliteit toegekend. Na dienst gedaan te hebben als commandant van het militaire gevangenis fort "La Cabana" gaf hij leiding aan het Nationale Instituut voor Agrarische Hervormingen en bekleedde daarna de functies van President van de Nationale Bank en Minister van Industrie.

In 1959 werd 'Che' aangesteld als commandant van het militaire gevangenis fort "La Cabana". Gedurende zijn tijd hier gaf hij leiding aan de haastige berechting en executie van talrijke leden van het regiem van "Batista", onder andere de leden van geheime dienst BRAC. Volgens sommige bronnen werden minstens 156 mensen hiervan het slachtoffer , andere bronnen beweren meer dan 500. Volgens dichter en mensenrechten activist Armando Valladares, voormalige gevangene van "La Cabana" bemoeide 'Che' zich persoonlijk met de ondervraging , marteling en executie van een aantal van de gevangenen.