In memoriam · book of condolence
Guy Tans
also known as Guy
- Born
- 25 January 1968
- Died
- 23 September 2005
- Age
- 37 years
- Cause
- Unknown
- Resting place
- Belgium Countries
Biography
Mijn broer is vorig jaar plots overleden op 37 jarige leeftijd.Hij was een nogal druk persoontje en had veel vrienden.Doordat mijn broer geen relatie meer had en hij geen kinderen heeft stond en ging hij waar hij wou,hij moest aan niemand iets uitleggen.Doordat hij veel mensen kende maakte hij al eens dubbele afspraken of kon hij zich niet aan sommige afspraken houden.Iedereen kende hem zo.Ook die bewuste week was hij 's dinsdags nog op mijn jongste zoontje komen oppassen.Hij zei toen dat hij zaterdag zou langskomen en blijven slapen om zondag 's te gaan karten.Ik zei nog tegen hem,Tanske ik ben benieuwd.Want jij beloofd da altijd aan da manneke.Zaterdagmorgen was mijn zoontje vroeg op en vroeg wanneer zijn nonke Guy zou komen,ik zei Larske als nonke Guy komt komt hij nooit voor een uur of half 11 ,11 uur,maar ge kent nonke Guy hé,voor het zelfde komt hij niet.Toen tegen een uur of twee had mijn zoon een paar sms jes gedaan en gebeld met de gsm van mijn vriend,geen enkele reaktie,zondags ook niet.Ik maakte me niet ongerust want mijn broer deed dat wel meer.Ik was wel een beetje boos op hem,want mijn zoontje keek altijd zo naar hem uit en was dan zeer triestig als mijn broer niet kwam.Mijn partner en ik vertrokken zaterdag's met vrienden van ons een week op vakantie,en als wij weggingen kwam mijn broer altijd wel eens langs,nu was het al donderdag en ik had nog steeds niks van hem gehoord.Ik begon me toch ongerust te maken en stuurde hem een sms,bij rapporten bleef staan onderweg,maar mijn broer deed dat al eens meer als hij daar geen zin in had zette hij zijn gsm uit.Vrijdag morgen het eerste wat ik deed was kijken als mijn bericht nu was afgeleverd,nog niet,dit was niet meer normaal.Ik stuurde een sms naar mijn zus en naar mijn moeder met de vraag als hun nog iets van mijn broer hadden gehoord,ook niks,nu begon ik me toch echt zorgen te maken.Een andere zus van mij waar ik op dat moment geen contact mee had was ondertussen met een vriend naar mijn broer zijn honden gereden en zag onmiddelijk dat het fout zat.De honden zatten in hun uitwerpselen en waren helemaal uitgeput,onbegrijpelijk allemaal,mijn broer zijn honden zaten bij een oom van ons omdat mijn broer op een studio woonde en er geen plaats voor had,dit was al reeds een jaar of tien zo.Niet te begrijpen dat het hem ook niet eerder opgevallen was dat mijn broer al een week niet daar was geweest,die beeskes hebben daar een week zonder eten of drinken gezeten.Mijn zus is dan met die vriend naar mijn broer zijn studio gereden,geen van ons allen kwamen daar ooit want mijn broer wou niet dat we daar kwamen.Wat heeft mijn zus toen moeten doorstaan,ocharm.gelukkig was zijn deur op slot en heeft ze hem zo niet aangetroffen.De zoon van de huisbaas heeft een ladder genomen en is toen aan het raam gaan kijken en zag mijn broer dood liggen op de bank.Mijn zus heeft toen allerlei instanties opgebeld en stond daar heel alleen,verschrikkelijk,ik was naar de kapper en dacht nog straks als ik naar België rij om mijn zoontje naar zijn papa te brengen dan rij ik even langs bij mijn broer.Ik kwam thuis van de kapper en zag dat mijn zoontje al thuis was van school.hij voelde zich niet lekker zei hij en mijn vriend was hem van school gaan halen.Ik was een minuut of vijf thuis als ik telefoon kreeg van mijn schoonbroer,hij vertelde dat ze mijn broer hadden gevonden gelijk ze mijn vader hebben gevonden,mijn vader heeft in 1999 zelfmoord gepleegt.Ik werd helemaal hysterisch en begon te schreeuwen en te gillen.Ik heb toen mijn ex schoonouders gebeld om te vragen als ik mijn zoontje alvast naar hun mocht brengen,de tijd tussen het moment dat ik het te horen kreeg en de tijd dat ik naar mijn ex schoonmoeder belde ga ik hier niet dieper op in omdat dat allemaal te moeilijk ligt.We zijn toen naar het huis van mijn moeder gereden en één zus van mij was daar nam me vast en zei het was geen zelfmoord het was geen zelfmoord,ze bleef dat herhalen tot dan onze moeder binnenkwam en nog twee andere zussen van ons,de wetsdokters wat bij mijn broer waren hebben de natuurlijke dood vastgesteld,maar wat de preciese doodsoorzaak is weten we niet,we hebben mijn broer ook niet meer mogen zien.Lieve mensen het is verschrikkelijk,ik ben nu mijn verhaal op aan het schrijven en de tranen rollen over mijn wangen,het is alsof ik een nachtmerrie ben aan het vertellen,want de realiteit dringt nu een jaar later nog steeds niet tot me door.wat het nog moeilijker maakt is dat er nog in mijn broer zijn auto was ingebroken en dat sommige mensen al de dingen waren aan het verdelen en dat terwijl mijn broer nog niet begraven was,dan ook wat er allemaal is gebeurd bij de begravenis ondernemer,het is te verschrikkelijk om hier in details te treden,maar het was verschrikkelijk en maakt het allemaal nog veel zwaarder dan het al was.Ik ben nog dagelijks aan het wachten op mijn broer,mijn maatje mijn beste vriend.Guy jongen ik mis je en hoop als mijn tijd gekomen is wij toch herinnigd zullen worden met z'n allen,tot gauw
Photos
Condolences and flowers 71
The book of condolence for Guy Tans: offer your condolences to the family below, lay a flower or light a candle.
71 condolences, 41 of them with a flower. Click to read everything.
- TroostplekOur sympathy to all who are left behind.