Piet Kee

Pieter William (Piet) Kee (Zaandam, 30 augustus 1927 – Haarlem, 25 mei 2018) was een Nederlands organist en componist. Hij was zoon van organist Cor Kee en gelegenheidszangeres Wilhelmina Sibbelina Spits.

Levensloop

Hij studeerde bij zijn vader en later aan het Conservatorium van Amsterdam bij onder anderen Anthon van der Horst. Voor zijn orgelspel werd hij bekroond met de Prix d'Excellence. Daarnaast speelde hij piano, viool en klarinet. Hij nam ook enige tijd les bij Piet A. van Mever voor directie en instrumentatie.

In 1952 werd hij organist van de Grote of Sint-Laurenskerk in Alkmaar en bleef dit tot in 1986. Van 1956 tot 1989 was hij ook, samen met Albert de Klerk, als stadsorganist in Haarlem vaste bespeler van zowel het hoofdorgel van de Grote of Sint-Bavokerk in Haarlem van Christian Müller als het orgel van het Haarlemse Concertgebouw van Aristide Cavaillé-Coll.

In 1954 werd hij benoemd tot hoofdvakdocent orgel aan het Amsterdam Muzieklyceum. Tot zijn studenten behoorden David Adams, Henco de Berg (Bach), Harm Hoeve, Jan Jongepier, Ewald Kooiman, Jos van der Kooy, Jan Van Landeghem, Karl Maureen, Wim de Ruiter, Masaaki Suzuki en Willem van Twillert.

Kee stond bekend om zijn grote vermogen tot improvisatie. Driemaal achter elkaar, in 1953, 1954 en 1955, won hij het Internationaal Improvisatieconcours voor Organisten te Haarlem, waarbij improvisatie een belangrijk onderdeel was. Daarnaast was hij jarenlang als docent verbonden aan de Internationale Zomeracademie voor Organisten, samen met het improvisatieconcours onderdeel van het Internationaal Orgelfestival Haarlem.

Hij gaf vaak concerten in binnen- en buitenland: door heel Europa, in Azië, Amerika en Australië. Hij nam ook deel aan het jureren van internationale orgelwedstrijden. In 1967 was hij jurylid voor het internationaal orgelconcours in Brugge, in het kader van het Festival Oude Muziek.

Hij schreef artikelen over getallensymboliek in ostinati in de barokmuziek van vooral Bach en Buxtehude. Ze werden in 1983-1986 gepubliceerd in het tijdschrift Het Orgel en werden in diverse talen vertaald.

Eerbetoon

1988: Fellowship honoris causa van het Royal College of Organists in Londen, tegelijkertijd met Olivier Messiaen.

Persoonlijk leven

In augustus 1949 trouwde hij met zijn eerste vrouw, Freya Irma Lydia Lemaire. Samen kregen zij drie kinderen. Piet en Freya zijn later gescheiden. Daarna trouwde hij met Els Hendrikse, ambtenaar bij de gemeente Haarlem en tot haar pensioen organisator van het Internationaal Orgelfestival Haarlem.

Composities (selectie)

Orgel

Four Pieces for Manuals: Praeludium - Ciacona - Choral "Aus tiefer Not schrei ich zu dir" - Epilog (1966)

Orgel met andere instrumenten

Festival Spirit - voor groot orgel en vier orgelpositieven, voor uitvoering door de leden van de jury van de St. Albans International Organ Festival competition, UK (2001)

Andere composities

The World - klein oratorium op tekst van Henry Vaughan, voor gemengd koor, vier solisten en continuo (1999)

Frans Hals Suite voor beiaard : Luidstuk (Ringing Piece) - Sarabande voor Judith Leyster - Frans Hals Toccata (1990)