Hans Maier

Hans Maier (Madioen, 11 juli 1916 – Den Haag, 29 november 2018) was een waterpolospeler uit Nederland. Hij nam deel aan de Olympische Spelen in 1936 in Berlijn.

Achtergrond

Hij was zoon van residentsdochter Nelly Uljee en KNIL-cartograaf Raoul Eduard Philip Maier, beiden geboren in Nederlands-Indië. Hijzelf was getrouwd met de Amsterdamse Augusta Sophia Constantie (Conny) Olland, die hij leerde kennen toen hij een kamer huurde (haar moeder was hospita). Het echtpaar kreeg twee dochters

Hij zou tussen 1961 en 2011 zorgen voor zijn echtgenote die getroffen was door een herseninfarct en leed aan de ziekte van Alzheimer.

Hij kwam met zijn ouders in 1934 naar Nederland. In de jaren dertig studeerde hij economie aan de Universiteit van Amsterdam (afgestudeerd 1942). Hij kon daarna gaan werken als directiesecretaris bij Van Gend & Loos, hetgeen hem vrijstelde van de Arbeidsdienst. In 1946 trad hij in dienst van Shell, werkte voor die firma ook op Curaçao en werd later financieel manager van de chemische tak van Shell. Pensioen volgde in 1975. Hans Maier overleed op 29 november 2018. Hij stelde zijn hersenen ter beschikking aan de wetenschap voor onderzoek naar de ziekte van Alzheimer.

Zwemmen en waterpolo

Maier groeide op in Nederlands-Indië en begon daar zijn sportcarrière als zwemmer. Op de schoolslag hanteerde hij een afwijkende beenslag waardoor hij sneller kon zwemmen dan veel van zijn concurrenten. In juni 1935 brak hij op Nederlandse bodem het Nederlands record op de 100 meter schoolslag met vier seconden. De jury beraadde zich achteraf of het record erkend moest worden. Omdat nergens in de reglementen stond dat de techniek die Maier gebruikte niet was toegestaan werd het record erkend. Vanwege de discussie rondom zijn zwemtechniek werd Maier niet opgenomen in wedstrijdselecties voor internationale toernooien.

In de winter van 1935-36 zag waterpolobondscoach Frans Kuyper Maier spelen in het derde team van Het Y in Amsterdam. Het viel hem op dat Maier hoog boven het water uitkwam en daardoor goed was in het onderscheppen van ballen. Hij nam Maier vervolgens op in de nationale selectie die zich voorbereidde op de Spelen in Berlijn. Tijdens het toernooi speelde Maier alle zeven wedstrijden. Het team eindigde uiteindelijk op de vijfde plaats.