Dick Helling

Dick Helling (Zaandam, 22 september 1950 – Krommenie, 30 december 2018) was een Nederlands voetballer.

Levensloop

Hij was zoon van Cornelia Meerleveld en Jan Helling; hij groeide op als middelste kind in een gezin met drie kinderen. Hij speelde in eerste instantie bij de amateurs van ZVV Zaandam. Hij begon als (semi-)profvoetballer bij ZFC. In 1971 ging hij naar Telstar. In 1973-1974 dacht hij nog aan stoppen vanwege blessureleed (enkel); trainer Jan Rab wist hem over te halen dat niet te doen. Bij een wedstrijd tegen Feyenoord roemde Willem van Hanegem hem (een goeie die Helling. Prompt raakte hij weer geblesseerd aan de meniscus. Hij werd in 1975 gekocht door Ajax. Onder Hans Kraay sr. en Rinus Michels speelde Helling regelmatig. Onder de opvolger van Michels; Tomislav Ivić, raakte hij in seizoen 1976/77 op een zijspoor. Vanaf november 1976 werd hij verhuurd aan zijn oude club Telstar. In augustus 1977 vervolgde hij zijn loopbaan bij FC Volendam, waar hij tot 1985 bleef spelen.

Helling maakte in zijn profcarrière in totaal 32 doelpunten in de Eredivisie, waarvan verschillende volgens de Helling-kick; een snoeiharde halve omhaal-volley. Dieptepunt bij Ajax was voor Helling het missen van een cruciale strafschop in 1975 tegen Levski-Spartak in Sofia in de derde ronde in de UEFA Cup 1975/76. Thuis was met 2–1 gewonnen, uit was de stand na 90 minuten en na verlenging ook 2–1, maar wel in het voordeel van de Bulgaren. In de tweede helft van de verlenging werd Helling voor Pim van Dord ingebracht om een van de penalty's in de naderende strafschoppenserie te nemen; want op trainingen miste hij zelden. Dick schoot echter de bal hoog over het doel, terwijl alle Bulgaren raakschoten. Ajax was uitgeschakeld.

Na profvoetbal

Hij sloot zijn voetballoopbaan af bij de amateurs van Always Forever in Hoorn (Noord-Holland) en speelde zaalvoetbal. De zwakke knie noopte hem tot stoppen. Helling was van huis uit elektricien, maar werd dakdekker te Beverwijk. Hij werd er uiteindelijk commercieel directeur. In 2017 ging hij met pensioen. Daar heeft hij maar kort van kunnen genieten want al snel werd bij hem onbehandelbare kanker geconstateerd. Door zijn sterke gestel wist hij nog anderhalf jaar te overleven en overleed op 68-jarige leeftijd in een hospice in Krommenie.