In memoriam · condoleanceregister
Juliette Gréco
ook bekend als Juliette Gréco
- Geboren
- 7 februari 1927
- Overleden
- 23 september 2020
- Leeftijd
- 93 jaar
- Rustplaatsen
- Acteurs & actrices Bekende mensen, Frankrijk Landen, Muzikanten & zangers Bekende mensen
Biografie
Juliette Gréco (Montpellier, 7 februari 1927 – Ramatuelle, 23 september 2020) was een Franse zangeres en actrice.
Biografie
Gréco was in 1939 balletleerling in de Opéra de Paris. Tijdens de bezetting van Frankrijk door Nazi-Duitsland zat haar moeder in het verzet en was zij daar zelf ook bij betrokken. Toen ze echter gevangen werd genomen, werd ze niet gedeporteerd wegens haar jonge leeftijd.
Vanaf 1945 ontdekte Gréco het intellectuele en politieke leven in Parijs. Zij speelde enkele theaterrollen (Victor ou les Enfants au pouvoir, 1946)
en werkte aan een radio-uitzending gewijd aan poëzie.
In 1949 nam zij deel aan de heropening van het cabaret Le Bœuf sur le toit en liet een rijk repertoire zien (van Jean-Paul Sartre tot Boris Vian). In 1950 ontving ze een prijs van de Franse componistenvereniging SACEM voor Je hais les dimanches.
In 1952 trad ze op in Brazilië en de Verenigde Staten in de revue April in Paris. Greco had in deze periode een relatie met de Amerikaanse jazz-trompettist Miles Davis.
In 1954 zong ze in de Olympia in Parijs. Ze ontmoette haar aanstaande echtgenoot, de acteur Philippe Lemaire, bij de opnamen van de film Quand tu liras cette lettre. Ze scheidden in 1956 na de geboorte van hun dochter Laurence-Marie in 1954.
In maart 1956 gaf ze concerten in Amsterdam, Rotterdam en Den Haag, begeleid door de Nederlandse accordeonist Addy Kleijngeld.
Ze vertrok naar New York en ook daar riepen haar vertolkingen van Franse liedjes veel enthousiasme op. Bij de opnamen van de film The Sun Also Rises van Henry King in 1957 ontmoette ze de producer Darryl F. Zanuck. Ze werden geliefden en Gréco participeerde in enkele van zijn producties.
Van 1959 tot 1963 wijdde ze zich aan het chanson. Ze ontdekte enkele nieuwe talenten, onder anderen Serge Gainsbourg, Guy Béart en Léo Ferré.
In 1965 speelde ze een rol in de televisieserie Belphégor ou le Fantôme du Louvre. Enige tijd later ondernam ze een suïcidepoging. In 1967 ontmoette ze Michel Piccoli, die haar tweede echtgenoot zou worden. Ze scheidden in 1977. In 1968 bedacht ze de formule van concerten die om 18.30 uur begonnen in het Théâtre de la Ville in Parijs. Daar zong ze een van haar bekendste chansons, Déshabillez-moi.
Vanaf 1975 werd de muziek van haar chansons geschreven door Gérard Jouannest, sinds 1968 haar pianist en begeleider. Ze trouwde met hem in 1989. Ze hield talrijke tournees in het buitenland, met name in Duitsland en Japan.
In mei 2001 kreeg ze hartproblemen tijdens een concert in haar geboortestad Montpellier.
Op 27 mei 2011 trad Gréco voor het eerst na dertien jaar weer op in Nederland. Haar afscheidstournee hield ze in 2015, waarbij ze Nederland aandeed tijdens de Nacht van de Poëzie en een optreden gaf in het Amsterdamse Koninklijk Theater Carré.
Juliette Gréco overleed in 2020 op 93-jarige leeftijd.
Videografie
Juliette Gréco Olympia 2004 (2004, Polydor/Universal).
Theater
Victor ou les Enfants au pouvoir van Roger Vitrac, Théâtre de la Gaîté-Montparnasse, 1946.
Anastasia van Marcelle Maurette, Théâtre Antoine, 1955.
Bonheur impair et passe van Françoise Sagan, Théâtre Édouard VII, 1964.
Bron: Wikipedia, beschikbaar onder de licentie CC BY-SA 4.0.
In Memoriam weblink
Foto's
Foto: Unknown authorUnknown author, CC BY-SA 3.0 nl, via Wikimedia Commons
Foto: Victor Diaz Lamich, CC BY 3.0, via Wikimedia Commons
Foto: Poissons1957, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
Foto: Ron Kroon for Anefo, CC0, via Wikimedia Commons
Foto: Jack de Nijs for Anefo, CC0, via Wikimedia Commons
Bekendste werk
Bekendste nummers
- Déshabillez-moi (1967)
- rue des Blancs-Manteaux (1950)
- Il n'y a plus d'après (1960)
- Je hais les dimanches (1951)
- C'était bien (1961)
Bekendste films
- The Night of the Generals (1967)
- Bonjour tristesse (1958)
- Orphée (1950)
- The Sun Also Rises (1957)
- Elena et les Hommes (1956)
- Belphegor, Phantom of the Louvre (2001)
- Sans laisser d'adresse (1951)
- The Roots of Heaven (1958)
Bron: Wikidata, de bekendste eerst.
Medeleven en bloemen 0
Het condoleanceregister van Juliette Gréco: betuig hieronder uw medeleven aan de nabestaanden, leg een bloem of steek een kaars aan.
- TroostplekSterkte aan alle nabestaanden.