In memoriam · book of condolence
Hans Henze
also known as Hans Werner Henze
- Born
- 1 July 1926
- Died
- 27 October 2012
- Age
- 86 years
- Resting places
- Composers & conductors Famous people, Musicians & singers Famous people, Film & directing Famous people, Germany Countries
Biography
Hans Werner Henze (Gütersloh, 1 juli 1926 – Dresden, 27 oktober 2012) was een Duitse componist, muziekpedagoog en musicoloog. Als oudste van zes kinderen van een leraar toonde hij al heel jong zijn interesse in kunst en muziek.
Levensloop
Henze studeerde eerst in Braunschweig aan de Staatsmuziekschool en in Heidelberg aan het Kirchenmusikalisches Institut aldaar.
Henze kreeg les van dirigent-componist Wolfgang Fortner en componist-dirigent René Leibowitz. Hierna werkte hij in 1948/1949 als muzikaal leider van het Deutsche Theater in Konstanz en in de periode 1950-1953 als artistiek leider van het ballet aan het Staatstheater Wiesbaden.
Hij leefde sinds 1953 in Italië en sinds 1966 in Marino, Rome, regio Latium. Vanaf 1980 doceerde hij in Keulen aan de Staatliche Hochschule für Musik.
Sinds hun kennismaking in 1952 had Henze meer dan twintig jaar een innige vriendschap met schrijfster Ingeborg Bachmann. In eerste instantie baseerde hij zijn compositie Nachtstücke und Arien uit 1957 op haar gedichten Freies Geleit en Im Gewitter der Rosen. Hierna schreef Bachmann de libretti voor zijn opera's Der Prinz von Homburg (naar Heinrich von Kleist) in 1959 en Der junge Lord in 1964 en gebruikte Henze tevens in 1964 gedichten van haar voor de 'koorfantasiën' Lieder von einer Insel. In 1961 schreven W.H. Auden en Chester Kallmann het libretto voor zijn opera Elegie für junge Liebenden/Elegy for Young Lovers, in 1965 gevolgd door het libretto voor Die Bassariden/The Bassarids.
Henze was een maatschappelijk bewogen kunstenaar, wat in zijn composities tot uitdrukking kwam. Zo componeerde hij in 1968 het oratorium Das Floss der "Medusa", geschreven als politiek requiem voor de in 1967 vermoorde Che Guevara en geïnspireerd op het schilderij Het vlot van de Medusa (1819) van Théodore Géricault. De première op 9 december 1968 in Hamburg onder Henze's leiding werd verstoord door studenten die protesteerden tegen onder meer materialisme en consumptiecultuur. Henze stond niet onwelwillend tegenover de actie, maar verdere uitvoering bleek onmogelijk en de politie greep in. Pas in 1971 werd het stuk voor het eerst integraal uitgevoerd. In 1969 ontmoette Henze op Cuba Esteban Montego (1868-1973) en was hij onder de indruk van zijn levensverhaal. Montego was een tot slaaf gemaakte die wist te vluchten en over wie Miguel Barnet in 1966 Biografía de un cimarrón publiceerde. Hierna schreef Hans Magnus Enzensberger op basis van de Duitse vertaling van de biografie een libretto voor El Cimarrón, waarbij Henze de muziek componeerde.
Henze bleef zijn belangstelling voor opera en muziektheater behouden, als een steeds actueel forum voor actuele en algemeen geldende problemen. Zo componeerde hij We Come to the River (1976, tekst: Edward Bond) (boodschap: iedereen is dader en slachtoffer tegelijk), The English Cat (1983, tekst: Edward Bond gebaseerd op Les peines de coeur d'une chatte anglaise van Honoré de Balzac)(ontmaskering van schijnheiligheid en huichelarij) en Das verratene Meer (1989, tekst: Hans-Ulrich Treichel, naar de roman Gogo no eiko (Een zeeman door de zee verstoten, 1963) van Yukio Mishima)(over de emotionele verwaarlozing van jongeren).
In 1995 ontving hij de Westfaalse muziekprijs, die sinds 2001 zijn naam draagt. Op 7 november 2004 ontving Henze een eredoctoraat voor muziekwetenschap aan de Hogeschool voor Muziek en Theater te München.
De eerste opvoering van de opera L'Upupa und der Triumph der Sohnesliebe, naar een Syrisch sprookje, bij de Salzburger Festspiele in 2003 werd zeer goed ontvangen. Zijn allerlaatste werk, de Ouverture für ein Theater, werd geschreven ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van de Deutsche Oper te Berlijn. Het werk werd op het jubileumconcert op 20 oktober 2012, een week voor zijn dood, met succes uitgevoerd.
Henze heeft zich als componist op vele vlakken ontwikkeld, hij beheerste een breed scala aan compositie-technieken: van twaalftoontechniek tot aleatoriek en van elektronische synthese tot stijlcitaat.
Composities
Concerten voor soloinstrument en orkest
1971 rev. 1991 Concert nr. 2, voor soloviool, tape, bas-bariton en 33 instrumentalisten, op tekst van Hans Magnus Enzensberger - Hommage à Gödel
1990-1992 Requiem: 9 geistliche Konzerte In memoriam Michael Vyner, voor piano solo, trompet solo en groot orkest
Andere werken
Quién mas rendido? (Wer ist mehr ergeben?)
El si pronuncian y la mano alargan al primero que llega (Sie sagt ja und reicht ihre Hand dem ersten, der kommt)
De que mal morirá (An welcher Krankheit wird er sterben?)
Aquellos pulvos... (Jener Staub...)
Linda maestra! (Schöne Herrin!)
1979 Dramatische Szenen aus "Orpheus I."
1979-1980 Spielmusiken, uit het sprokje voor muziek "Pollicino", voor orkest of amateurorkesten in verschillende bezettingen
1984 Deutschlandsberger Mohrentanz no.1, voor sopraanblokfluit, 1 altblokfluit, 1 tenorblokfluit 1 basblokfluit, vijf slagwerkers, gitaar en strijkers
Andere toneelwerken
1967 Moralities, Three morality plays voor alt- en tenor solo, spreker, gemengd koor en klein orkest - libretto: Wystan Hugh Auden naar Aesopus
1970-1971 Der langwierige Weg in die Wohnung der Natascha Ungeheuer, Show met 17 - libretto: Gastón Salvator
1973 Streik bei Mannesmann, scenische cantate (in coöperatie met: Dietrich Boekle, Niels Fr. Hoffmann, Thomas Jahn, Luca Lombardi, Wilfried Steinbrenner) - libretto: Erika Runge
Vocale muziek
1948-1949 Apollo et Hyazinthus, improvisaties over het gedicht "Im Park", voor klavecimbel, alt en 8 soloinstrumenten
1956 Fünf neapolitanische Lieder, "Canzoni 'e copp' 'o tammurro" op anonieme teksten uit de 17e eeuw, voor bariton en kamerorkest
1989 Drei Lieder über den Schnee, voor sopraan, bariton en acht instrumenten (klarinet in Bes, hoorn in F, fagot, 2 violen, altviool, cello en contrabas)
Kamermuziek
1977 L'autunno, voor fluit (altfluit, piccolo), hobo (hobo d'amore), klarinet, (klarinet in (Es)/basklarinet (B)), hoorn (ad lib. ook Wagnertuba), fagot (contrafagot)
Vivace - Allegramente - Molto meno mosso - Vivace e burlesco - Con moto - Un poco meno mosso - Ancora meno mosso
1996 Leçons de danse, uit het ballet "Le fils de l'air - Der Sohn der Luft", voor twee piano's en slagwerk
1996 Voie lactée ô soeur lumineuse, avondmuziek voor een oud vriend - Toccata voor 19 instrumentalisten (kamerorkest)
Source: Wikipedia, available under the licence CC BY-SA 4.0.
In Memoriam web link
Photos
Condolences and flowers 0
The book of condolence for Hans Henze: offer your condolences to the family below, lay a flower or light a candle.
- TroostplekOur sympathy to all who are left behind.




