In memoriam · condoleanceregister
Gitta Sereny
ook bekend als Gitta Sereny
- Geboren
- 13 maart 1921
- Overleden
- 14 juni 2012
- Leeftijd
- 91 jaar
- Rustplaatsen
- Televisie & media Bekende mensen, Schrijvers & dichters Bekende mensen, Wetenschappers & uitvinders Bekende mensen, Verenigd Koninkrijk Landen
Biografie
Gitta Sereny (Wenen, 13 maart 1921 — Cambridge, 14 juni 2012), een Engelse van Oostenrijks-Hongaars-Joodse afkomst, was een historica, journaliste en schrijfster van biografieën. Haar werk richtte zich vooral op de Holocaust en op kindermishandeling. Ze werd bekend door haar boeken over de Engelse Mary Bell, die als jong meisje twee andere kinderen vermoordde en Albert Speer, die zijn rol in de massamoord op de Europese Joden, zigeuners en homoseksuelen niet onder ogen wenste te zien. Beiden heeft ze uitgebreid geïnterviewd.
Biografie
Gitta Sereny werd geboren in Wenen op 13 maart 1921. Zij was de dochter van Ferdinand Sereny, een protestantse Hongaarse aristocraat, en van Margit Herzfeld, een Duitse van Joodse afkomst. Zij was twee jaar toen haar vader stierf. Per trein op weg naar haar Engelse school was ze getuige van een van de grote nationaalsocialistische partijdagen in Neurenberg. Toen ze dit op school vertelde gaf een lerares haar het boek Mein Kampf te lezen.
Tijdens de inval van de Duitsers in Oostenrijk was ze getuige van het enthousiast onthaal van Hitler. In de Graben stuitte Sereny op een menigte burgers en Duitse soldaten. In het midden van de menigte zag ze haar vroegere kinderarts dr. Grünberg, die met een dozijn andere personen het plaveisel aan het poetsen was met een tandenborstel. In woede schold ze de menigte uit. Ze riep dat een groot dokter, een redder van mensenlevens, hier vernederd werd en vroeg hun of dit hun idee van een bevrijding was. De menigte ontbond zich hierop binnen de twee minuten.
In 1938 vluchtte Sereny voor de nazi's naar Frankrijk waar ze actief was in een hulporganisatie voor kindvluchtelingen. Ze had ook contacten met het verzet en in 1941 kon ze via Spanje naar de Verenigde Staten vluchten. De reden voor de vlucht was de waarschuwing in mei dat Gitta’s moeder en haar Joodse levensgezel (de econoom Ludwig von Mises) niet langer veilig waren.
Na de Tweede Wereldoorlog werkte zij in Duitsland mee aan een project van de UNRRA (United Nations Relief and Rehabilitation Administration). De nazi’s hadden kinderen bij hun ouders weggehaald om ze een arische opvoeding te geven. Die kinderen terug in contact brengen met hun biologische ouders was een van Sereny’s opdrachten.
Zij was waarneemster bij het Proces van Neurenberg in 1945 en was sindsdien vooral geïnteresseerd in de rol en het karakter van Albert Speer. Haar boek Albert Speer, His Battle with Truth werd in 1995 bekroond met de James Tait Black Memorial Prize.
In 1949 trouwde Sereny met de Amerikaanse fotograaf Don Honeyman.
Vanaf de jaren zestig schreef de polyglot Gitta Sereny voor de Sunday Times, The Independent, The Daily Telegraph, Die Zeit en voor het tijdschrift Le Nouvel Observateur. Ze schreef artikels over jonge mensen, over hun relatie met hun ouders en tot de maatschappij.
Sereny had een aantal basisregels voor haar interviews: de interviewer en geïnterviewde moesten een "relatie" ontwikkelen. De geïnterviewde mocht echter niet denken dat de interviewer aan zijn/haar kant stond. Ze was van oordeel dat het afgrijselijke karakter van de misdaden voldoende was als veroordeling.
Sereny was van mening dat het onderwerp genocide als zodanig zou moeten worden besproken. Ze vond dat de Holocaust beschouwd moest worden als genocide en niet alleen als een specifieke aanval op Joden.
Sereny stierf op 14 Juni 2012 op 91-jarige leeftijd in het "Addenbrooke's Hospital", in Cambridge, na een slepende ziekte.
Eerbetuiging
In 2003 werd Gitta Sereny tot Commander of the Order of the British Empire benoemd.
Bron: Wikipedia, beschikbaar onder de licentie CC BY-SA 4.0.
In Memoriam weblink
Medeleven en bloemen 0
Het condoleanceregister van Gitta Sereny: betuig hieronder uw medeleven aan de nabestaanden, leg een bloem of steek een kaars aan.
- TroostplekSterkte aan alle nabestaanden.