In memoriam · condoleanceregister
Alikram Hummatov
ook bekend als Alikram Hummatov
- Geboren
- 28 oktober 1948
- Overleden
- 22 december 2022
- Leeftijd
- 74 jaar
- Rustplaatsen
- Politici & staatslieden Bekende mensen, Nederland Landen
Biografie
Alikram Hummatov, ook bekend als Ali Akram Hummatzade (ook gespeld als Alakram Hummatov; 28 oktober 1948 – 22 december 2022), was een Azerbeidzjaanse Talysh militaire commandant en politiek activist. Hij was in 1993 president van de zelfverklaarde Talysh-Mughan Autonome Republiek en werd gevangengezet in Azerbeidzjan. Hij werd beschouwd als een politieke gevangene door internationale organisaties, waaronder Amnesty International en de Raad van Europa.
Na eisen van de Raad van Europa kreeg Hummatov nieuwe rechtszaken toegewezen, maar volgens een rapport van Human Rights Watch handelden de autoriteiten die in de gevangenis af, met procedurele schendingen. Hij kreeg in 2004 gratie. Zijn Azerbeidzjaanse staatsburgerschap werd hem ontnomen; daarna leefde hij in ballingschap in Nederland.
Biografie
Alikram Hummatov werd geboren in 1948. Hij studeerde af aan het Baku Polytechnical Institute en werkte daarna in de auto-industrie. In 1975 trad hij toe tot de Communistische Partij van de Sovjet-Unie. Hij was actief in verschillende politieke partijen, waaronder het Volksfront van Azerbeidzjan. Na de ontbinding van de Sovjet-Unie in 1991 werd Hummatov leider van de zelfverklaarde Talysh-Mughan Autonome Republiek, die in 1993 tijdens een periode van politieke instabiliteit gedurende korte tijd bestond in het zuiden van Azerbeidzjan. Hij werd door veel Azerbeidzjanen gezien als een gevaarlijke separatist.
Gevangenschap
In 1995 werd Alikram Hummatov door een Azerbeidzjaanse rechtbank ter dood veroordeeld op verschillende aanklachten, waaronder hoogverraad. Deze straf werd later omgezet in levenslange gevangenisstraf.
In een open brief aan de president van Azerbeidzjan, Ilham Aliyev, schreef Sidiki Kaba, voorzitter van de International Federation of Human Rights, dat Hummatov werd vastgehouden in de gevangenis in Qobustan. Volgens hem was het gevangenisregime zeer streng en werd hij in isolatie gehouden. Onder het voorwendsel van bescherming van fysieke veiligheid werden hij 's nachts alleen opgesloten, waardoor hij bij gezondheidsproblemen geen medische hulp kon krijgen.
Tijdens zijn gevangenschap kreeg Hummatov tuberculose en verloor hij bijna al zijn tanden. In 2001 behoorde hij tot de personen die door de Raad van Europa werden aangemerkt als politieke gevangenen die vrijgelaten of opnieuw berecht moesten worden. In 2004 kreeg Hummatov gratie van president Ilham Aliyev, werd zijn Azerbeidzjaanse staatsburgerschap afgenomen en werd hij naar Nederland gestuurd, waar zijn familie woonde.
De zaak Hummatov tegen Azerbeidzjan bij het Europees Hof
Na zijn emigratie naar Nederland diende Alikram Hummatov twee klachten in tegen de Republiek Azerbeidzjan bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens op grond van artikel 34 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Op 29 november 2007 veroordeelde het hof de staat Azerbeidzjan tot betaling van 12.000 euro aan de verzoeker wegens immateriële schade en 2.090 euro voor kosten en uitgaven.
Latere activiteiten
Alikram Hummatov bleef in ballingschap campagne voeren voor de rechten van het Talysh-volk. In september 2013 bezocht hij de zelfverklaarde Republiek Artsach (Nagorno-Karabach), twee decennia nadat hij op het slagveld tegenover Karabachse en Armeense strijdkrachten had gestaan. Hij ontmoette studenten van een universiteit in Stepanakert, waar hij kritiek uitte op de huidige regering van Azerbeidzjan en opriep tot een vreedzame oplossing van het Nagorno-Karabach-conflict. Hij verklaarde: “Ik geloof dat wij alles moeten doen om vrede in de regio tot stand te brengen, zodat onze geliefde kinderen kunnen leven, creëren en studeren onder vreedzame omstandigheden.”
Hummatov reisde naar Karabach vanuit Armenië, waar hij op 24 september 2013 aan de Yerevan State University een masterprogramma in Talysh-studies opende.
Persoonlijk leven
Alikram Hummatov was getrouwd met Sudaba Rasulova; samen hadden zij twee zonen. Volgens Rasulova spreken noch zij, noch haar kinderen de Talysh-taal, en spreken zij thuis alleen Azerbeidzjaans. Rasulova verklaarde dat zij niet op de hoogte was van Hummatovs plannen om Armenië te bezoeken, en dat zij niet begrijpt waarom haar echtgenoot daarheen reisde. Hummatov overleed op 22 december 2022.
Bron: Wikipedia, beschikbaar onder de licentie CC BY-SA 4.0.
In Memoriam weblink
Medeleven en bloemen 0
Het condoleanceregister van Alikram Hummatov: betuig hieronder uw medeleven aan de nabestaanden, leg een bloem of steek een kaars aan.
- TroostplekSterkte aan alle nabestaanden.